2011'in ilk yazisi...

yazamiyorum uzun suredir...
hastaliklarla baslayan moral bozuklugum yazma istegimin onune gecti once. sonra doktora gidip gelmeler, misafirler, kis ve kar, mesgaliyetler, olan biten derken iste yine blog basindayim.
muayenelerim, ultrasonlar, doktora gidip gelmeler sonucunda cok onemli bir durumum olmadigi sonucuna varildi cok sukur. tek bulunan sonucta safra kesesi tasi olup onun icin de su anda birsey yapilmasi gerekmedigi soylendi. bu isi boylece kapattik simdilik.
***
gariptir yazmadan once bir suru sey vardi aklimda yazacak, sanki simdi hepsi ucup gitti. madde madde aklima gelenler:
- okul basladi, ben hazir degildim, hala hazir degilim, yorgun birsekilde basladigim bir donem olacak, ogrencilere hazir degilim henuz ama insallah iyi gecer diyorum.
- donemin baslamasiyla 1 subatta sunacagim tenur paketimi hazirlamam gerekiyor, uzunca birsey coktan baslamam gerekiyordu, biraz basladim, annemler geldikten sonra hizlandiracagimi umid ediyorum
- annemler gelecek, ailecek seviniyoruz
- dun ikinci kar firtinasini atlattik -atlattik mi bilmiyorum heryer dizboyu kar dolu. bugun bugun sebo ve ben bir dolu kar kuredik ancak kapinin onunu arabaya kadar olan yeri acabildik, bu kadari yeter simdilik diye umuyoruz. bir ara karlarin icine attim kendimi, cidden attim ustume yagan kari hissetmeye calistim, cok guzeldi!
- kerem, boncuk keremim, her nedense iyice m.e.m.e'ye duskun oldu, normal sutu reddediyor ama evde oldugum gunun buyuk bir bolumunu bu sebeple kucagimda geciriyor.
-selim, ah selim, sari selimim  bes yasina girdi. dogumgunu yapmadik belki anneannesi ve dedesi gelince yapariz diye, kendisinde bir bes yas havasi var ki sormayin, herseyi yapabilirim havasi icinde. mart gibi artik ilkokulun anasinifina yazdirmamiz gerekiyor, eylulde baslayacak ama hepimiz simdiden heyecanliyiz.
- sebo yine portekiz'e gidecek, ben ise korkuyorum yanliz kalmak urkutuyor beni, anac bir duyguyla koruma duygusu giriyor isin icine ve sabaha kadar uyuyamiyorum evde sebo olmayinca, bakalim annemler gelene dek nasil yapacagiz.
- selim 7 aylikken hamilelik + dogum sonrasi oldugum ilk p.er.iod'um bu sefer cok gec caldi kapimi, neredeyse bir sorun mu var diye  sikinti yaparken kendi kendimi kerem 17 aylikken caldi kapimi, ne diyeyim sevindim.

bunlar ilk aklima gelenler, bundan sonrasi sonraya...

Biraz gec oldu ama...

Ama... Mevsimin ilk Kari nihayet bugun dustu! Sevinmeli miyim bilmiyorum, cunku her guzellik gibi Karin da cilesi cok! Artik evde de yasadigimiz icin evin onundeki garaj yolundaki karlari hep bizim kurememiz lazim, henuz kar kurememiz makinasi da almadigimiz icin, bilek gucuyle kureyecegiz karlari :). Tek tesellimiz egsersiz niyetine gececegini dusunmemiz.
Noel havasina coktan giren bu memlekette kar guzel bir Sus oldu Noel isiklariyla suslenen evlere...
Bense beklenmedik bir saglik sorununun belirsizligiyle huzunluyum bu aralar, carsamba ve haftaya carsamba girecegim iki ultrasonun ardindan daha bir kesinlik kazanacak hersey, hayirlisi diyorum...
Sah ve sultan'i okuyorum bu aralar. Iskender Pala'nin guclu Dili ve kurgusu sasirtti beni. Iyi anlamda bir sasirma oldu, zira bu aralar elime aldigim ilk defa okudugim turk yazarlar macerasi hep bir hayalkirikligiyla, kitabi zorla bitirmeye calismakla sona ermisti cunku. Ash ve sultan ozellikle tarihten de hoslananlar icin mutlaka okunmasi gerekenler listesinde bence.
Kar mi demistim, evet bugun mevsimin ilk Kari dustu.

happy holidays from us!

Bu sene bir degisiklik yapip sevdiklerimize bir yeni yil karti yollamak istedik. Bu vesileyle simdiden Sumuklubocek okuyucularina da mutlu ve saglikli -ki bu gunlerde tekrar anliyorum ki herseyin basi saglik- bir yeniyil diliyorum!

Kucuk seyler

Dun Selim'in gunuydu.
Okullarinda son birkac aydir uzerinde calistiklari unite "muzik" idi ve bununla ilgili sergileri vardi dun. Gun gectikce yaslaniyor muyum neyim dun duygulandim hatta gozyasi doktum sergilerini gezerken. Cocuklar ne kadar masum, ne kadar hassas, ne kadar canli, ne kadar mutlu ve enerjik... Hep boyle kalsalar...
Her neyse, birkac kare paylasmak istedim sergiden:

"who let the dogs out?" diye bir sarki vardir ya, o sarkiya alternatif video klip cekmislerdi, sergide videosunu izledik :-), ve bu klipte kullanilmak uzere cocuklarin kendileri yaptiklari kopek maskeleri, ustten ikincisi Selim'in yaptigi maske!

Birgun Selim'i almaya gittigimde bu flutu yapiyorlardi, sergide karsilastim. Cocuklar icin birlikte yapmak isteyeceginiz bir proje olabilir, cesitli muzik aletleri yapimi:

ve herkesin flutleri bir arada:

Elbette sergiye katkida bulunan sanatcilarla ilgili bilgi de vardi. Sagda Selim'in cizimiyle kendisi, biraz saskin bir ifade mi var ne  :)))) ?
Bilmem farkediliyor mu ama en favori muzik aleti elektrikli gitarmis Selim beyimizin, bana gore hava hos da yuksek seslerden hoslanmayan babamiz bu konuda ne der bilemiyorum. Ve hatta kerem de davulda (drums) ona eslik ederse, ben de solist olarak -hos beni isterler mi acaba?- mini rock grubumuz hazir bile :)

Selim'inki sol alt kosedeydi. Sergiyi birlikte gezip tek tek her cocugun favori sarkisini ve enstrumanini okuduk Selim'le :)))

Sergiden sonra okullarinda velilerle "potluck" ogle yemegi vardi. Birlikte yemek yedik bir de. Aksam gunun guzel gecti mi diye sordugumda, senin sergimize gelmene cok sevindim dedi. Anne-baba tarafindan sevilmek, deger verilmek ne kadar onemli hem cocuklar, hem biz yetiskinler icin diye dusundum kendimce...
Favori pizzasi sadece peynirli pizza Selim icin.

 "Kucuk seyler" diye baslik atmistim ya, beni mutlu eden kendi kucuk ama anlami buyuk olan sey ise Selim'in kreste yazdigi "iyi ki dogdun" notuydu. Icinde de cizilmis bir yaris arabasi var :))) -bu kismin anneyle pek bir ilgisi yok tabii-.





haftasonu

evet, biz ev kusuyuz :-)
haftasonu tatillerimizi genelde ya evde, ya da yakin cevremizde geciriyoruz. esra'nin gezi maceralarina imrenmiyor degilim ama bize onlar gibi bir arkadas lazim bizi alip goturecek, cevreyi kesfettirecek.
biz ev kusuyuz da evimizde arkadaslarimizi agirlamaktan cok mutlu oluyoruz.
gectigimiz pazar gunu de arkadaslarimiza gozleme partisi yapalim dedik, malum kayinvalidem de buradayken o gozlemeleri acti, ben -ve herseye burnunu sokan minik Kerem :-) - gozlemeleri pisirdik. gozleme yapmak kolay is degil oyle ama sonuclarina degdi dogrusu. nasil olsa uzun bir sure gozleme yiyemeyiz diyerek, yedik de afiyetle, arkadaslarla yemek daha bir tatli oldu elbette ;)

Gozlemeler yapilirken:

*** *** ***

*** *** ***

*** *** ***

Bu resimde de abisi ne yaparsa yapmaya calisan Kerem. Abisi cereal yerken o da corbasini kendisi yemek istedi. Sonrasinda minciklayip, dokup biraz cozuttu ama sonucta eglendiler :))).