Carseat...

doktora gidiyoruz... 

buradaki guzel kurallardan birisi araba koltugunun bes yas ve kucugu cocuklarda zorunlu olmasi. hastahaneden bile araba koltuksuz cikaramiyorsunuz bebegi, ilk baslarda araba koltunun icinde minyatur kalsalar da zorunlusunuz destekle de olsa mutlaka araba koltugunda cikaracaksiniz bebegi, yoksa bebegi vermiyorlar.
uzun surmedi oglusumuz da alisti araba koltuguna, nereye gidecek olsak oncelikle hemen onu yerlestiriyoruz koltuguna, bu dengesiz dallas havalarinda bazen siki sikiya giydirip ustunu ortuyoruz sonra. oglusumuzun car seatinde "winnie the pooh" figurleri hakim. Tamamen tesadufi, anneannesi de buraya geldiginde ustunde winnie the pooh figurleri olan sik, ekru renkte bir battaniye almisti. o battaniyesini de araba koltugunda takim olarak kullaniyoruz genelde, sormayin pek uyumlu, pek sik oluyor :) sonra yine tesadufi olark gelen hediyelerin buyuk bir kisminda da winnie the pooh karakterleri mevcut, yani el mahkum oglusumuzun favori cizgi film karakterleri belirlendi, buyuyunce winnie the pooh dvd'leri izletecegiz ilk etapta, bakalim onun da favorisi bu cizgi karakterler olacak mi?

onlari boyle yakaladim... 

yorgun savascilar, uyuyakalmislar... bir ders sonrasi eve geldigimde onlar'i (selim ve sebo) bu pozisyonda yakaladim. buyuk bir ihtimalle, sebo selim'i uyutmaya calisti; yatagina yatirdi, olmadi; muzikli oyuncagini acti, olmadi; kucagina aldi, evin icinde gezdirdi, cik o da olmadi; en sonunda ikisi de yoruldu, oturdular va uyuyakaldilar iste...

emzik, selim ve sumuklubocek :) 

emzik ve Selim...

emzigi kendisinden buyuk oglumuzun. su yapisi damaga degecek sekilde olan emziklerden onerdi, bebekleri olan "deneyimli" arkadaslar, biz de aldik bir tane ama guvenlik nedeniyle midir bilmem emziklerin cevreleri genelde cok buyuk, minik kuzumuzun tum yuzunu kapliyor neredeyse, bu nedenle bu resim beni gulduruyor, hem de cok...
gerci resmi gorunce insan selim'in emzige cok aliskin falan oldugu izlenimine kapiliyor ama hic degil, cogu ailenin aksine biz az bucuk alistirmaya calisiyoruz onu ama kucuklugunden midir nedir iki kere emip atiyor simdilik emzigi. neden alistirmak istememize gelince, cogu zaman "handy" oluyor emzik, yani ise yariyor, gecici olarak rahatlatiyor bebekleri. belki de bu nedenle buralarda emzige "pacifier" yani pasiflestirici, sakinlestirici adi veriliyor. tabii alistiktan sonra biraktirmasi ayri bir dert. buralarda "super nanny" diye bir program var; muptelasi degilim ama arada gozum takiliyor, problemli cocuklari "dize getiriyor" ingiliz hatun -ingilizler de "nanny"leriyle meshurdurlar ya-. iste bu programlarin birinde asiri emzik bagimliligi olan cocuklara emzigi biraktirma yontemleri gosteriliyordu. uzun lafin kisasi cocuk ne kadar zirildasa, ortaligi ayaga kaldirsa da, dimdik duracaksin karsisinda ve vermeyeceksin emzigi falan -tabii bu arada annelerin yuregi paramparca olup, ayaklar altinda eziliyor-. bu durun uc-dort (!) gun kadar suruyor, anne-babaya tam bir iskence yani. bu durumu dusunerek aslinda emzige alismasini pek istemiyorum ama dedim ya sakinlestirici ozelligi cezbediyor bizi, ozellikle de sebo'yu. eve geldigimde bir bakiyorum sevgili kocam -sebo- otururken, gozbebegim oglusum agzinda emzik sakin sakin bakiniyor etrafa :))).
alistirirsa emzige babasi alistiracak, gunah benden gitti yani ;)

o artik...

O'nun adi artik Selim...
Minik kuzumun birseyden haberi yok ama ;)