iste bizim gozbebegimiz, annesinin "bir"tanesi... 

anne sutu ile ilgili

anne sutunden bahsederken tam da soyle bir yaziya rastladim.

gozbebegim

oglusum icin actigim blog, ara ara oraya da yazmaya calisacagim; kaybolmasin, saklansin tum yasanilanlar diye...

ne cabuk da buyuyorlar...

inanilmaz...
gunler gelip geciyor, nasil da 8.haftasina girdi oglusumuz diye sasiriyoruz bizler. Bu arada olup bitenleri yazmasam sonradan unutmaktan korkuyorum, "unutulmaz" diyorlar oysa ki, gercekten unutulmayabilir ama bilmem ki, yazmaliyim diye dusunuyorum iste.
bugunlerde oglusumdan uzak zamanlar geciriyorum, hastayim zira. onu uzaktan sevmek sevmenin en guzeli degil, hic degil hem de. ben onu kucagima almak, opup, koklamak doyasiya sikistirmak istiyorum. dun soyle bir baktim, kucagima almayali yuzu bile degismis geldi sanki. belki de normaldir, bugunlerde cok degisiyorlar gunden gune.
dunyaya duyarli olmaya basladi artik Ali pasa. bizi taniyor- diye dusunuyorum, her ne kadar bazen bizi tanidigina tam ikna olmasam ve icten ice bu duruma kizsam da ;)-, objeleri gozleri ve basiyla takip ediyor, ve hatta gulumsuyor sevdigi zaman- ki bu odullerin en guzeli, baska basarilar- akademik arastirmanin bir akademik dergiye kabul edilmesi gibi- yaninda solda sifir kaliyor.
basiginin ustunde asili duran muzikli oyuncagi cok seviyor, uzunca sure izliyor onu. muzigi bittiginde -uyumamissa eger- mirin kirin ederek belirtiyor bize tekrar acmamiz gerektigini, biz de oyle yapiyoruz.
bir de yeni bir oyuncak aldim ona gecen hafta, simdilerde o da dikkatini cekmeye basladi. yavas yavas dunyasini gelistirmeye calisiyoruz onun, gelissin ogrensin diye.
Ogrenecek ne kadar cok sey var... bunu dusundum, herseyiyle yabanci kocaman bir dunya icindeler simdi, yavas yavas ogrenecekler, ve biz de sabirla anlatacagiz, gosterecegiz onlara bu kocamaaaaaaaan dunyayi.
bir de anakucagi cok ise yariyor. 3-4 haftadan itibaren yatmaya basladi icinde, simdi daha uzun sure kalabiliyor, onundeki muzikli oyuncaklari kesfetti yavas yavas onlari izliyor bir de.
bebegimden uzak durmaya calistigim bu gunlerde babasi bakiyor ona, korkuyorum beni, kokumu unutacak oglusum diye. babasi usanmaz bir sekilde pompaladigimiz sutlerle besliyor onu. bu arada gogus pompasinin ne faydali bir alet oldugu daha da ortaya cikti. Calisan ve ara-sira bebginden uzak kalmasi gereken annelere duyurulur gogus pompasi mucizevi bir alet. Basindan beri bebegime mumkun oldugunca, sonuna kadar anne sutu vermeye karar vermistim, butun bu cabalarim ondan, ozellikle ilk 6 ay sadece anne sutuyle beslenebilmesi icin caba goosteriyorum.zor bir olay, kolay degil, ama yararlari dusunuldugunde yalnizca kendi rahatim icin ondan bu hakki almamak gerektigini dusunuyorum, tum cabalarim bu yuzden.

hastalik ve muz kabugu :(((

Hastayim,
hem de cok :(((
dogum sonrasinda dinlenememenin acilari simdi cikiyor gibi.
cuma aksamustu basladi, bir bogaz agrisi ki sormayin, igneler batiyor her yutkunusumda, sonrasi klasik hapsirik, burun akintisi, basagrisi, kemik agrisi, vs vs... ne isterseniz var yani, korkuyorum acaba kucuklugumden beri basimin derdi olan bademciklerim mi konu diye. Yarin doktordan randevu almaya calisacagim bakalim.
en kotusu de
bebisime yaklasamiyor olmam :((((
hani ya bulasici birseyse diye, yeter ki o hasta olmasin diye... sutlerimi pompalayip buzdolabina koyuyorum, babasi biberonla emziriyor minik yavrumuzu.
ama o kadar ozledim ki onu, yaninda olup da kucagina alamamak, opup koklayamamak tam bir iskence, buna dayanmaya calisiyorum iste iki gundur yeter ki o hasta olmasin diye.
ama zor, cok zor hem de :(((
hani hamileligimin sonlarina dogru bir grip olmustum ya, onu da etkisiyle sanirim atesim cikmisti dogumda, ve bu ates yuzunden bebisimiz de atesli dogmustu.
ve kendim iki gun kaldigim halde hastahanede, bebisim 3 gun daha kalmisti benden ayri, tedbir icin diyorlardi doktorlar ama biz cok uzulmustuk hem de cok...
yeniden yasamasin bebegimiz o zorluklari diye simdi hasret cekiyorum ben. uzaktan bakarak seviyorum onu, bu ne zor seymis boyle,
yeter ki "o" hasta olmasin diye....